Visum aanvraag is onderweg!
Hoi Hoi,
Hier eindelijk nog eens een berichtje! Het komt er tegenwoordig minder en minder van! Maar de blog opgeven, dat kan en wil ik toch niet hoor!
Ondertussen is er weeral vanalles gebeurt, maar het belangrijkste is toch wel dat we EINDELIJK onze aanvraag voor het partnervisum hebben ingediend! Eind Maart wast zover! De papieren waren al een tijdje terug boven gehaald en ondertussen waren de regeltjes alweer veranderd en kreeg ik er nog een ferm formulier bij! Het was niet zo dik en had maar 30 vragen, maar 5 ervan deden mij echt goed nadenken! Zo vroegen ze al mijn reizen van de laatste 10 jaar, al mijn werkgevers sinds ik afgestudeerd was, al de adressen waar ik heb gewoond en nog zo enkele…. In mijn geval echt zoveel informatie!! Er werden dan ook 4 pagina's aan het formulier geniet met extra informatie! Mijn hand deed er echt pijn van!
Dan was er natuurlijk ook dat andere formulier met bijna 100 vragen en ook hier werden enkele pagina's bijlagen aan toegevoegd! Daar bovenop moest Holly ook een formulier invullen en moesten we beide een brief schrijven over hoe/wat/waar/wanneer/… van onze relatie!
We hadden beide een brief van 10 papieren handgeschreven!
Dan nog vele foto's, kopies van kaartjes, briefjes, mailtjes,… En we kregen een fameus dik pakket om op te sturen!
Gans onze relatie, al de privacy, de deur uit en op weg naar immi!
De dag erop kreeg ik reeds telefoon van hen! Ze hadden onze aanvraag aangekregen maar de betaling was niet gelukt! sh*t! Paniek!!! Want als ik dan niet betaalde dan moest ik tegen maandag het land uit want mijn andere visum ging dan verlopen! Dubbele paniek toen ik dat hoorde!
Het geld was er maar het probleem was dat ik een limiet had op mijn kredietkaart en de 2000Euro dus teveel was! Ja lap, het was midden in de nacht en ik belde vol paniek mijn mama wakker! Ocharme zij want ik was echt in tranen en kreeg er de eerste minuten ni veel uit! Bij haar sloeg de paniek dus ook al toe want die haar molen was ondertussen ook overuren aan het draaien denkende dat er iets ergs was gebeurt met holly of ik. Maar uiteindelijk kreeg ik mezelf kalm genoeg om te vertellen wat er was. Ik kreeg haar kredietkaart gegevens en belde immi terug! We konden gelukkig 2 kaarten gebruiken dus hopakee dat was in orde. Meneer ging wel ff op lunchpauze dus hij ging mij enkele uren later terugbellen om te laten weten of het in orde was of niet! Dat was dus nog ff stressen maar gelukkig kreeg ik daarna het telefoontje dat alles in orde was! Joepi! Ik schreef de geleende centjes terug over op mijn moeders rekening en voila! Done deal!
Enkele dagen later kreeg ik dan een brief van immi waarin stond dat de payment in orde was, dat ik een bridging visa heb gekregen en in het land mag blijven tot we antwoord krijgen en dat de wachttijd van 3 tot 6 maand ondertussen zo maar eventjes 9 maand was! Het is dus een beetje aftellen gelijk we zwanger zijn!
Maar tegen december weten we dus hopelijk meer! En krijgen we positief antwoord dat ik in het land mag blijven! Fingers crossed he!
Voor de rest hier alles zijn gewone gangetje!
Liefs uit Australia,
Katja xo
